Elf jaar geleden publiceerde ik - samen met een oude studievriendin -
Twintig Eeuwen Koken en Eten, op zoek naar de eetcultuur van onze voorouders. Daarin beweer ik dat de
teloorgang van onze eetcultuur te wijten is aan de
kook- en huishoudscholen. Ik hield over dat onderwerp lezingen, publiceerde artikelen.
Tien jaar later is mijn stelling dankzij meer bronnenonderzoek en de voortgang van de wetenschap wat genuanceerder. Ik wijt de laatste jaren
het wegvallen van een behoorlijke eetcultuur aan de twee oorlogen in de twintigste eeuw, plus een flinke economische crisis. En daar paste de huishoudschool een mouw aan.
Binnen drie generaties was de eetcultuur verdwenen. De huishoudscholen mikten op voedzaam en betaalbaar, niet op smakelijk. Wij zijn wellicht het enige land ter wereld dat de arme armoe keuken tot nationale trots heeft uitverkoren. Want wat te denken van een recept voor stamppot van aardappelen, bonen en havermout! Brrrr, dat is dan wel voedzaam, maar zeker geen culinair hoogstandje. Daar steekt de erwtensoep dan weer gunstig tegen af.
Mijn verhaal vertel ik op lezingen, publiceer ik in artikelen en boeken en geef ik ten beste in interviews. Want geschiedenis, dat gaat over je eigen interpretatie van feiten en gebeurtenissen. Waarbij je je natuurlijk in eerste instantie op eigen onderzoek baseert en daarnaast ook op de bevindingen van collegas, die je in boekenlijst en voetnoot kan citeren.
Twee oorlogen en een crisis, en weg was onze eetcultuur. Met die woorden kondig ik menige lezing aan, en onlangs verscheen er nog een stukje in de Pers.
Waar kwam ik dat tekstje nog meer tegen? Tja, daarmee kondigde een collega haar workshop aan tijdens een symposium later deze maand. Eh...
1. Moet ik nu blij zijn dat mijn theorie zo interessant is dat anderen deze zich ongegeneerd toe eigenen?
2. Moet ik pisnijdig zijn vanwege het plagiaat?
3. Moet ik medelijden hebben vanwege het sneue dat deze collega kennelijk geen eigen verhaal te vertellen heeft en niet weet dat het
not done is om met andermans intellectueel eigendom te pronken?
Pffff. Vooralsnog zie ik net in de workshoplijst dat de haar bijdrage is komen te vervallen.
Labels: Oorlog en crisis
