Kwee - vervolg

Kweeperen zijn een beetje vergeten fruit in ons land, al heeft de gemiddelde hobbymoestuinier wel een boompje in de tuin, maakt daar gelei van, of stopt ze in een stoofschotel. Goed idee, want ze tellen weinig Kcal, slechts 28 per 100 gram, en zitten boordevol vitamine C.

De kwee heet in het Engels quince, in het Frans coing, in het Duits quitte, in het Deens kvaede, het Zweeds kvitten, het Noors kvede en het Fins kvitteni.
Dat lijkt nog een beetje op elkaar. Het Griekse woord is kydoni en in Italie noemen ze hem cotogna, in Spanje membrillo, en in Portugal marmelo (daar komt dus het woord marmelade vandaan).
De officiele plantennaam is Cydoni oblonga, familie van de Rosaceaeen. De boom - de enige Cydoni tot dusver - is inheems in Iran, Armenie, Azerbijan, Georgie en de rest van de Kaukasus.
De naam cydoni stamt uit de 14e eeuw als het meervoud van quoyn (oud Frans cooin van het Latijn cotoneum malum, Kydonische appel).
De kwee is winterhard en heeft een rustperiode van beneden zeven graden Celsius nodig om goed tot bloei te komen. De vruchten kunnen lang rijpen aan de boom, maar moeten voor de eerste nachtvorst geplukt zijn.

Wie geen zin heeft om de kwee te eten, kan hem als luchtverfrisser gebruiken. Ze gaan niet rotten, maar verschrompelen en verspreiden een heerlijke geur gedurende enkele maanden.

Kwee

Dit jaar draagt ons kweepeerboompje voor het eerst een flinke hoeveelheid vruchten. Daar kun je iets mee, behalve vol bewondering naar kijken.
Ik raadpleegde Anthimus, om te kijken wat ze er in de zesde eeuw van onze jaartelling van vonden. Aan het eind van zijn Spijzenopsomming komt hij pas bij het fruit aan. Het eerste fruit: kweepeer.

Kweeperen zijn goed, vooral voor mensen die aan diaspora lijden, of wanneer iemand bloed spuugt gedurende langere tijd. In dat geval moet je ze op deze manier bereiden: snijd ze in vier stukken, kook ze wel in vers water in een aardewerk pot, en laat ze zo eten. Er is een ander recept: ze kunnen gebakken worden wanneer je ze gedurende lange tijd goed onder de hete as bedekt.

Niet erg fantasievol, en wij zouden er graag nog wat bij doen in de vorm van honing of specerijen. Dat deden de Romeinen ook al, stoven in honing. Of in een broodkorst in de as garen.
Het tweede recept leent zich voor experimenteren, zelfs in de oven.

Kwee

De kwee staat volop in bloei! Ik veheug me in hun bloei en op hun vruchten straks aan het eind van de zomer. Om herfstig aandoende toetjes van te maken. Zoals:

Kweeperen uit de oven

Dit heb je nodig voor 6 – 8 personen:
3 kg kweeperen, 1 kilo suiker, 6 dl. rode Griekse wijn, 1 dl. Griekse brandy, 1 pijpje kaneel, 4 kruidnagels

Zo doe je het:
Borstel de kweeperen schoon en leg ze in een grote ovenschotel of braadslee.
Giet er de wijn en cognac over en strooi er de suiker, kaneel en kruidnagels over.
Verwarm de oven op 100 graden Celsius voor en zet de schotel er zes uur in.
Keer de kweeperen om het uur om en bedruip af en toe.
Wanneer de peren gaar zijn – even met een mesje in prikken – haal je de schotel uit de oven. Halveer de kweeperen en schep het klokhuis er uit. Leg de halve peren op een warm bord en druppel er wat kookvocht over. Serveer met halfgeslagen room.