Kip ik heb je

Sinds de eerste Groeneveld-proeverij zijn wij kip aan het blijven vergelijken. Vond ik toen het Kemper Landhoen het lekkerst, nu is er een duidelijke runner-up: de Label Rouge kip, een Franse scharrelkip die louter plantaardig of natuurlijk voedsel krijgt, want in de wei pikken ze allicht een torretje en wurmpje mee.

We bereiden de kippen steeds op dezelfde manier: vullen met ui, knoflook, appel, wortel, laurier en soms salie of rozemarijn. Inwrijven met olijfolie. Oven voorverwarmen op 220 graden. Kip in ovenschotel er in. Na 20 minuten oven lager naar 170 graden of daar omtrent. Ruim uur laten garen. Soms anderhalf uur. Kip kan wel tot twee kilo wegen. Poten kun je dan los trekken, vlees valt spontaan van de botjes, knapperig velletje.

Gisteren hadden we een - veel goedkopere - Franse gele kip, met mais gevoerd dus. En dat was het dus niet. Hij rook niet naar kip, maar hij stonk ook niet als een plof kip. Het vlees was lui en draderig, niet van een kip die lekker rondgestruind had. Kraak nog smaak, maar ook niet onsmakelijk. Twee keer zo goedkoop als het Kemper Landhoen en de Label Rouge. Woog ook maar krap een kilo. Die gaat dus niet in de herhaling. Wij blijven bij de Label Rouge kip en het Kemper Landhoen. Ik denk dat het twee verschillende rassen zijn, want de smaak is onderling wel verschillend. Ik vind het vlees van het Franse kipje wat zoeter, dat van het Kemper Landhoen wat pittiger en steviger. Voor beide valt wat te zeggen. Op de foto de Label Rouge kip.
Wij experimenteren nog even vrolijk door.

Kip proeven

Gisteren, landgoed Groeneveld, zestig proevers, vier soorten kip, twee testblaadjes, vier kleurige stippen, twee lange tafels. De kippen kakelden niet langer, maar de proevers des te meer. Wat een geweldig initiatief van Dick Veerman van foodlog.nl en wat ontzettend leuk om al die foodloggers nou eens in levende lijve te zien! Maar dit terzijde, want de kippen stonden centraal.

De eerste proefsessie kregen we vier stukjes filet, waarvan er voor mij maar 1 echt naar kip rook. Welke dat was? Dat kregen we pas veel later te horen. Want eerst proefde je gewoon op smaak, structuur, bite, en ik dus ernstig op geur. De rode stipkip was voor mij nummer 1.

Daarna kregen we te horen welke kippen we proefden, maar niet welke kleurstip welk ras was. We proefden de filets van - zo bleek - plofkip, volwaard, kemper landhoen en chaamse pel. Respectievelijk max 6 weken, 8 weken, 12 weken en 26 weken. Nou kopen wij zelden of nooit kipfilet, want zonder bot minder smaak. Wij kopen liever de hele kip, of de poten. En altijd biologisch. Dat zal zeker van invloed zijn geweest op mijn keuze. De rode stipkip bleek namelijk het kemper landhoen, een biologische scharrelkip uit de Achterhoek, gevoed op honderd procent plantaardig voer met biologisch geteelde granen, zonder groeibevorderaars en antibiotica. De Chaamse pel vond ik taai en saai, kon net zo goed doorgefokt kalf zijn. De rest was matig tot zeer saai.

De tweede sessie, kip inmiddels koud, was eigenlijk vergelijkbaar. Volwaard kwam er qua geur nu iets beter uit, maar dat kan ook aan het feit hebben gelegen dat mijn eerste stukje kemper landhoen krokant vel bezat en het tweede niet. Hij zakte naar de tweede plaats.

Na de discussie kregen we het vlees van de poten te eten. En o, wat was dat lekker, Pel en Kemperkip alletwee om te smullen, de andere kippen voor mensen die eigenlijk niet van kip houden zeer eetbaar, want smaakte naar niks. De Chaamse pel leek wel fazant, zo intens van smaak. Maar de Kemperkip was prachtig: mals met bite, sappig, smaakvol.

Waar kun je die kopen? Kijk maar even op de site, kun je via je postcode cijfers adressen vinden.

http://www.kemperkip.com/

Kip

Vanmiddag ga ik kip proeven. Niet zomaar een kip, maar allerlei kippen. Om te kijken of je als kritische consument het verschil tussen scharrelkip, plofkip, maiskip, massakip eigenlijk wel kunt proeven. En wat proef je dan en hoe komt dat. Allemaal vragen van belang als het gaat om de kip die je op tafel wilt krijgen. Wat moeten de kippenboeren op de markt brengen? Waar ligt de grens tussen een kiloknallerkip voor een snertprijs, een goede kip voor een goede prijs of een goudkip voor een gouden prijs? Ik zal hierover later terugrapporteren, maar de discussie hierover zal op http://www.foodlog.nl/ losbarsten. Want de redactie organiseert het.