Jam

We kregen vier potjes heerlijke jam van Han, die hier in het familiearchief kwam neuzen voor zijn magnum opus over het architectenbureau van mijn overgrootvader J. Herman de Roos en zijn compagnon Willem Overeijnder. Indrukwekkend wat hij al allemaal heeft uitgevonden en bijeen gebracht!
Vier potjes jam om te proberen. Dat is leuk. We vinden de zwarte kersen absoluut het lekkerste. Die is inmiddels geheel verdwenen in de sausjes bij de eendenborst of het parelhoenboutje. Hoe ik het sausje maak, was de vraag.
Heel eenvoudig. Ik laat een sjalotje in wat olijfolie smelten (gewone mensen nemen daar roomboter voor), kiep er een derde pot jam bij, en een glas witte wijn en een handje heel lekkere peperkorrels. Even aan de kook brengen en wat laten inkoken. Misschien binden met wat arrowroot. Dat is alles.
Inderdaad, de foto is niet scherp. Maar toch leuk.

Jam

Vooropgesteld: ik ben geen jam eter. Indertijd heb ik heel wat jam gemaakt van fruit uit de tuin, maar die potten heb ik merendeels weggegeven, of ze staan antikwarisch te worden in de kelder. Er zijn uitzonderingen. Om een saus bij gevogelte af te maken, mag ik er graag een eetlepel goede jam doorheen roeren. Aardbeien, of frambozen, of kersen, of bessen. Heerlijke saus levert dat op.
Onlangs kreeg ik een potje Wilde Bosbessen van St. Dalfour. Jam die gebonden is met druivensap, glutenvrij is, en zonder toegevoegde suiker - behalve dan die uit het druivensap. Heerlijk. Ik probeerde hem zelfs op een broodje.
Een Frans product, uit de Loirestreek, maar ik kan er weinig over vinden, behalve dan dat het wereldwijd een bekend merk schijnt te zijn. De Franse site wordt verbouwd. Maar je zou toch denken dat een stad, waar deze jamfabriek staat, zou geuren met deze jam, zoals Tiel dat met de Betuwse jam deed. Niets. Ik heb het tot nu toe niet kunnen vinden. Dat maakt mij nieuwsgierig. En ik zou ook wel graag willen weten waar ik in ons land deze jam kan kopen.