Dieet - 2

In 1891 was een mollig figuur juist in de mode, niets slanke lijn, rondingen, en die kon je maar beter van nature hebben, dan uit de kunst. Dan hoefde je je niet te schamen voor je echtgenoot in de slaapkamer. Zo staat het in de adverentie van Ritter & Co. Dealers in Fine General Merchandise. Zou dat de Ritter van de chocola zijn?

Respectfully tell the Ladies
Get Plump
With Professor Williams Famed Fat-Ten-U Foods

Why suffer tortures with interior mechanical devices that artificially fatten? Do not look like the poor unfortunate on the left who, shorn of her artificial inflationary devices and pads, must, in the confines of her bedroom, through shame, try to cover her poor thin figure from the gaze of her beloved spouse.

A Testimonial

The accompanying portrait is that of Sarah MacHenry, Philadelphia, posing with her two sisters, who writes: In four weeks Professor Williams famed FAT-TEN-U FOODS increased my weight 39 pounds, gave me new womanly vigor and developed me finely. My two sisters also use FAT-TEN-U and have gained much needed fleshiness. Because of our newly found vigor we have taken up Grecian Dancing and have leading roles in all local productions.

End Despair

These foods cure nerve and brain exhaustion, which you know as general debility. They make pale folks pink and thin folks plump and weak folks well and despairing folks happy. They will make you young all your life. You know it is better to be a young old woman than an old young woman!

No tonics, nerviness, sarsaparillas, or other medicines are necessary when FAT-TEN-U FOODS are taken. 1.00 dollar a bottle at RITTER AND CO.

Professor Williams Fat-Ten-U Foods are guaranteed to make
The Thin PLUM and ROSY with Honest Fleshiness of Form.

Lintworm

Aan het eind van de 19e eeuw had men ook een prima methode ontdekt om af te vallen: lintworm. Er werd even driftig mee geadverteerd als nu met rare afslankpillen.

Eat! Eat! Eat! And Always Stay Thin

No Danger
No Diet
No Baths
No Exercise

FAT the ENEMY that is shortening your life BANISHED!

How? With Sanitized Tape Worms
Jar Packed

Easy to Swallow!
No Ill Effects!

Minder Vet

Nog maar eens een paar mooie Rubensvrouwen. Vandaag begint in Amsterdam een groot Europees congres over obesitas. Eigenlijk is obesitas een ziekte, maar dat geldt slechts voor pakweg anderhalve procent van de mensen die bovenmatig dik zijn. Dat noemen we wel obees, maar het is een gevolg van vraatzucht, niet van de genen of wat dan ook. Wat kun je tegen vraatzucht doen? Hetzelfde als bij alle (orale) verslavingen: zelfdiscipline, kennis over wat je doet en eet en waarom en wanneer, belonen van resultaat. Klinkt simpeler dan het in de praktijk blijkt te zijn.
Omdat er nogal wat vragen kwamen over hoe en wat vandaag twee tips:
1. stel vaste eettijden aan en snack niet tussendoor. Vijf eetmomenten per dag is echt voldoende. Dat de industrie die opgerekt heeft tot elf of zelfs zestien eetmomenten heeft te maken met marketing, niet met hongerbestrijding.
2. kies voor voedsel waar je flink op moet kauwen, zodat de knaaghonger bestreden wordt. Venkelknollen, selderijstengels, radijsjes, komkommer, appel, peer, aardbeien, worteltjes: knagen staat vrij.

Minder Vet

Of we soms aan het lijnen zijn, vanwege al die postings over vet. Nee, dank u, het gaat heel goed met onze lijn. Wel is het zo dat met het klimmen der jaren minder calorische happen nodig zijn. Eigenlijk is het opmerkelijk hoe weinig eten een mens nodig heeft per dag. Met 1400 Kcal ben je er eigenlijk wel, iets meer mag ook, maar boven de 2000 verbruik je de energie niet meer, tenzij je met een nagelschaartje het grasveld kaalknipt binnen de 8 uur. Met vooral zittend werk kun je er maar beter onder blijven. Het eet-de-helft-dieet werkt eigenlijk het beste. En verder is het handig om gevarieerd te eten, veel fruit en groente en vooral dingen met een lage caloriedichtheid per kubieke centimeter. Veel knagen en kauwen, weinig binnenkrijgen. En zo blijven wij keurig op gewicht. Overigens: alle lijners veel sterkte toegewenst

Meer vet

Corpulentie, of zo je wilt, obesitas, uit de hand gelopen molligheid, is niet iets van de 21ste eeuw. De prehistorische Venusbeeldjes, zoals die van Willensdorf, geven aan dat 25.000 jaar geleden, tonen een behoorlijk uit de hand gelopen vrouwenfiguur met enorme borsten, een bolle buik, en een voluptueuze bilpartij. Er zijn inmiddels ongeveer honderd van deze beeldjes bekend, allemaal zeer gevulde vrouwen. In de prehistorie dus iets wenselijks, of zelfs fraais.
De gemiddelde Egyptische farao mag dan als een slanke jongeling zijn afgebeeld, onderzoek aan de mummies wijst uit dat ze Michelinmannetjes waren met veel buikspek.

En ondanks alle uitgebreide slemp- en smulpartijen van de Romeinen, die zeker niet bijdroegen aan een ranke taille, keken ze eigenlijk neer op corpulentie. Ook Romeinse matrones hongerden vanwege een schoonheidsideaal, zelfs tot de dood er op volgde. Een vroege vorm van anorexia.

Vraatzucht is in de middeleeuwen een van de zeven hoofdzonden. Maar Rubens portreteerde graag en vaak rondborstige dames en buikige heren. Het volle vrouwenfiguur was juist een teken van schoonheid. Ronde armen, volle heupen, een duidelijk aanwezige boezem, gevulde armen. Maar waar de Bacchus van gisteren nog aan de wanstaltige kant is, zijn Helena en haar vriendinnen naturel en elegant. Wij vinden ze nu mollig, vroeger was dat een fraai figuurtje.

Vet en Zeep

Corpulentie, wanneer in een abnormale graad, kan als en ziekte gezien worden, omdat het in zekere mate de vrije beweging van de dierlijke functies verhindert en de neiging heeft het leven te bekorten door de weg vrij te maken voor gevaarlijke humeuren. '
Deze ietwat vrije vertaling van de uitdpraak van Malcolm Flemyng uit 1760 grijpt nog vrolijk terug op de humeuren leer. Flemyngs oplossing was een heel simpel dieet. Iedere dag een beetje zeep in water oplossen en dat zeepwater dan opdrinken. Dan zwemt het vet vanzelf uit het lichaam. Ook voor de vieze zeepsmaak had deze van oorsprong Schotse, maar in de Nederlanden werkende arts een tip: gebruik de zeep uit Alicante, die smaakt niet zo smerig als de gebruikelijke, schrijft hij in het London Magazine.
Maar wat is Alicante-zeep? Nu moet je er waarschijnlijk voor naar Aleppo in de Syrisch Arabische Republiek. Daar maken ze al sinds het derde millennium voor onze jaartelling zeep op basis van olijfolie en laurierolie. Deze zeep kom je ook al in de bijbel tegen in de boeken Jeremia en Malachi. Klassieken als Theokrites, Aegineta en Plinius de Oudere noemen de zeep ook.
Pas in de achtste eeuw kreeg de zeep de harde vorm die we nu nog kennen. In de voetsporen van de terugkerende kruisvaarders kwam de zeep mee naar onze kant van de Middellandse zee. De eerste zeepfabriek stond in Alicante. Later ook Venezia, en Marseille. We hebben het dus over zeep op basis van plantaardige stoffen.