Eten met een Reden! - slot

Gisteravond, een meer dan uitverkochte Zindering, het restaurant van de Utrechtse Stadsschouwburg. Presentator Greg Nottrot laveerde zijn gasten handig tussen de gerechten door. Chretien Breukers, lid van het Utrechtse Dichtersgilde, lardeerde het menu met zijn gedichten. Anton Haverkort , Plantresearch WUR, vertelde over de genen en de ziel van de pieper, en ik mocht over de voedselcrises vertellen. En eigenlijk vonden we de obesitasproblemen ook een vorm van crisis in de voeding. Al zie ik dat meer als heel veel individuele crisisjes samengebald in een grote obesitascrisis. Want waarom eten mensen die geen honger hebben? Ik herinnerde me het verhaal van een Amerikaanse student in Leiden, jaren zeventig, die schrok tijdens een vakantie thuis bij zijn familie. Die hadden zich inmiddels aangeleerd om na het boodschappen doen voor het avondeten twee of drie hamburgers met friet en cola te consumeren. Om daarna thuis te gaan koken voor het avondmaal. Een complete collectie calorieen als tussendoortje. Je moet er niet aan denken.
De sfeer was goed, het eten zeer smakelijk - ondanks het crisisthema, maar dat werd ruim geinterpreteerd. Vooral de schelvis met kruidige biet met walnoten, bladpeterselie en grapefruit was heel lekker. Ook wel heel erg vrijdag.

Een prachtig initatief van de Zindering, dit Eten met een Reden, waarbij steeds een schilderij centraal staat. Er volgen er nog twee, het laatste avondmaal en futuristisch eten. Misschien is er nog plaats?

Eten met een Reden!

Vanavond in Utrecht, Eten met een Reden, over koken en eten in tijden van crisis. Eigenlijk hebben wij meer tijden van crisis gekend in onze geschiedenis dan tijden van waanzinnige overvloed, zoals de laatste decennia van de vorige eeuw. We kenden wel tijden van betrekkelijke welvarendheid, maar of die alle lagen van de bevolking bereikte is de vraag. Maar goed, het gaat vanavond om sober eten en honger tijdens de economische crisis van de vorige eeuw, eind jaren twintig, begin jaren dertig.
Eten ging op de bon, distributie bepaalde het wat en wanneer.
De kookboekjes van die tijd gaan er nog van uit dat er iets te krijgen is, en dat dat betaalbaar is, en dat je daar zuinig mee kunt koken. Zuinig qua voedsel, maar ook qua bereidingswijze. Hooikist, krantenzak, het bespaarde brandstof.
Aardappelen, ons volksvoedsel nummer 1, goed opkoken en dan in de hooikist laten nagaren. Voldoende hoeveelheid koken voor twee dagen, kun je ze de tweede dag pureren of opbakken in namaakboter of olie. Daar is eigenlijk ook in tijden van welvaart helemaal niets mis mee.

Vanavond is de voorstelling trouwens uitverkocht. Morgen zal ik er hier over vertellen. Ben benieuwd wat voor vragen er op me af komen!

http://www.stadsschouwburg-utrecht.nl/voorstellingen/3314//eten_met_een_reden_de_aardappeleters/